zaterdag 29 augustus 2020

Heb jij wel eens last van mentale griep? Je weet wel, je zit niet zo lekker in je vel, je hebt negatieve gedachten over van alles en nog wat, je maakt je zorgen en hebt nergens zin in. Herken je dat gevoel? Ik denk de meesten van ons wel. We hebben allemaal wel eens een periode dat het even niet zo lekker gaat. Interessant is natuurlijk hoe je daar mee om gaat, want zeg nou eerlijk……..meld jij je dan ziek van je werk of andere verplichtingen? Neem je lekker uitgebreid de tijd om jezelf eens te verwennen?
De meeste mensen die bij mij met een hulpvraag komen zijn al tijden aan het worstelen en niet alleen met zichzelf maar ook met hun omgeving. Schaamte speelt daarin een belangrijke rol en is dat niet vreemd eigenlijk? WAAROM?
 
Het hebben van een verkoudheidje, even niet helemaal fit of grieperig zijn, hoofdpijn of gewoon moe wordt heel normaal gevonden en over het algemeen geaccepteerd. Sterker nog het wordt soms zelfs aangemoedigd om thuis te blijven want stel dat je een ander aansteekt met je snotneus. Dan wordt het heel normaal gevonden dat je even een stapje terug doet, wat langer in bed blijft of jezelf eens lekker verwend met een warm bad, kopje (kruiden) thee of het heeeeel rustig aan doet.
 
 
Maar wat nou als je een mentaal griepje hebt?
Als je niet zo lekker in je hoofd zit?
Als je om alles moet huilen?
Als je je schaamt over wat je voelt?
Als je je zo eenzaam en alleen voelt met alles wat je voelt en niet onder woorden kunt brengen?
Als je je daarom helemaal afsluit van je omgeving?
Als je het vertrouwen mist dat deze “griep” over gaat?
 
Als je een fysieke griep hebt wéét je dat het weer over gaat omdat je weet wat je moet doen. Soms weet je zelfs hoe je het beste een fysieke griep kan voorkomen door gezond te leven. En als je ziek bent mag iedereen het weten dat je niet fit bent, dat je op bed ligt en koorts hebt. Maar waarom doen we dat niet als we lijden aan een mentale griep?
 
Ook ik heb ooit een langdurige mentale griep gehad en ik schrok me wezenloos. Ik voelde me totaal stuurloos, er gebeurde van alles in mijn lijf waar ik geen grip op had. Dat is ontzettend beangstigend als je niet weet wat er met je aan de hand is. Tijden heb ik de voorafgaande symptomen genegeerd omdat ik vond dat ik me niet moest aanstellen. Iedereen had wel eens klachten toch? Ik schaamde me ook voor datgene wat ik voelde en wat die gevoelens met me deden. Die gingen totaal met me aan de haal. Als je naar bovenstaande symptomen kijkt kon ik ze stuk voor stuk afvinken.
 
Gelukkig ben ik destijds goed van mijn mentale griep hersteld, sterker nog ik heb er mijn vak van gemaakt. Ik weet inmiddels wat mij helpt en wat mij niet helpt. En….door de jaren heen heb ik een geweldige mentale weerstand opgebouwd want net als bij gewone griep is dat de basis van een gezond evenwicht.
 
Ik ben me bewust van datgene wat mij uit mijn energie haalt:
       Te lang achter de computer
       Te weinig rust
       Slechte balans tussen drukte en rust
       Te veel mensen om me heen
       Slecht eten
       Te weinig bewegen
       Alle negatieve gedachten geloven
 
Het is maar een kleine bloemlezing en ik kan er zo nog een paar in het rijtje opnoemen maar ik houd het beknopt ;-)
 
Maar er is ook goed nieuws…….dit is wat mij helpt en jullie misschien ook:
       Wandelen
       Stilte
       Het mijden van negatieve prikkels van buiten
       Dansen
       Yoga
       Mediteren
       Mijn werk
       Vrijheid
       Gezond biologisch eten
       Dieren om me heen
       Lieve mensen
       Mijn werk
       Accepteren dat je ook mindere periodes in je leven hebt en dat die weer over gaan.
 
 
 
Hoe zit dat met jou? Heb jij ook weleens een mentale griep?
Weet dat je niet de enige bent en dat het ook weer over gaat. En…je hoeft het allemaal niet alleen te doen, vraag om hulp van vrienden of familie als je dat nodig hebt. Ik weet zeker dat ze met liefde voor je willen zorgen of naar je willen luisteren. Wees goed voor jezelf, voor je geest en lichaam en neem de mentale griep net zo serieus als een fysieke griep. Goh, ik zit ineens te bedenken hoe de wereld eruit zou zien als iedereen dat zou doen. 
 
 
Heb het goed,
Agnes
 
 
 


 

donderdag 16 juli 2020

Ook kleine stapjes maken dat je vooruit komt

Heb jij een beeld van jouw toekomst? Wat je wilt bereiken, wat voor werk je wilt doen, of je een relatie of kinderen wilt? Heb jij een beeld van wat je aan het doen bent, hoe je je dan voelt en waar jij zo ontzettend blij van wordt? Kortom heb jij een beeld van hoe jouw mooiste leven eruit ziet? Heb je dat helder?


En waar ligt jouw focus? Bij het moment zelf of bij je gevoel van trots dat je het allemaal voor elkaar hebt gekregen, of ben je dan al weer bezig met het volgende doel?


Ik zat het allemaal eens te overdenken en bedacht dat het eigenlijk wel heel raar is dat we vaak het aller, aller belangrijkste overslaan nl de weg er naar toe!


Het pad of de hele aanloop naar je doel of mooiste leven…….Dát is toch eigenlijk je leven? Níét dat wat je allemaal bereikt hebt of allemaal nog wilt gaan doen, níét dat ene joehoe moment of de toekomst…toch?


De weg die je aflegt….Dáár gaat het over want het leven dat je leeft speelt zich hier, in dit moment af. Het zou goed zijn om daar eens bij stil te staan en te kijken wat er op dit moment al is. Misschien heb je daar nog niet eens bij stil gestaan. Wat ben je onderweg tegen gekomen, wat heb je geleerd en wat heeft er voor gezorgd dat je staat waar je nu bent? Leef je al je mooiste leven? Kun je genieten en oprecht blij zijn met alles wat er is? Een mooi moment om eens bij stil te staan.


Wat heb jij nog nodig op je pad om te kunnen groeien en bloeien? Het hoeft niet groots, meeslepend of perfect. Het hoeft niet met glitter en glamour of trompetgeschal. 


Bewandel je pad lichtvoetig, met kleine stapjes en met respect naar jezelf zodat het behapbaar blijft. Het geeft niet als je het allemaal even niet weet of dat het anders gaat dan jij voor ogen hebt. Alles heeft een doel en het is oké om een afslag te nemen of van gedachten te veranderen. Heb vertrouwen, wees niet bang, laat de gedachten van hoe het ‘hoort’ los en GENIET! Het gaat nl over JOU💝


All big journeys begin with small steps
Welke stap(jes) kun jij vandaag al zetten?



Namasté

Agnes🍀





zondag 5 juli 2020

Wat je op je mat leert over jezelf is maar het begin van je yoga pad…..


Volgende week beginnen na 18 weken de lessen weer met een serie zomer lessen die mooi op elkaar aansluiten. Met de hatha yoga als basis, zullen ook andere aspecten verweven zijn met de lessen. Een perfecte combinatie van ayurveda, kundalini en yin yoga, deugden, meditatie, beweging en pranayama oefeningen. Ik heb er zin in maar moest de afgelopen tijd ook denken aan wat ik met enige regelmaat zie……

  • Ik zie heel vaak perfectionisten op de mat staan. Mensen die het zo graag goed willen doen en hun stinkende best doen om in een houding te staan, zelfs als het op dat moment te moeilijk is en zelfs wanneer ze pijn ervaren. Herken jij het? Dan ga je in het dagelijks leven waarschijnlijk ook vaak over je grenzen.😬 💪
  • Ik zie mensen die niet de tijd nemen om de oefening rustig op te bouwen, niet de tijd nemen om een moment bewust in de houding te blijven en gehaast weer uit de oefening stappen op naar de volgende houding met in hun hoofd waarschijnlijk nog het boodschappen briefje van de volgende dag. Grote kans dat zij in het dagelijks leven ook hetzelfde gehaaste gedrag vertonen.🙈
  • Ik zie mensen die druk met de omgeving bezig zijn en zien dat hun buur wel met gemak op één been kan staan. Vaak spiegelen zij zich in het dagelijks leven aan anderen en ervaren daardoor frustratie en onzekerheid. Een stap naar een minderwaardigheidscomplex.😟 😞
  • Ik zie mensen die zo op gaan in hun alsmaar door draaiende gedachten dat ze niet gefocust met de oefeningen bezig zijn. Concentratieproblemen zijn voor hun een struikelblok, kunnen moeilijk genieten van het moment en zijn ook vast slechte slapers....😒 💤
Bovenstaande voorbeelden zijn allemaal ingrediënten voor een burn out maar gelukkig ook dikwijls een reden waarom mensen besluiten om aan yoga te gaan doen. 

MAAR WEET JE WAT? Als je je op de mat bewust wordt van je perfectionisme, onvermogen, frustratie enz dan kun je dat veranderen. Je kunt gaan vertragen in je bewegingen, accepteer wat je wel kunt ipv je vastbijten in wat je niet kunt. 😀

EN VOORAL, (durf) genieten van wat er (wel) is.  Een fijne vertrouwde groep, merken dat je (toch) kunt ontspannen, een rustig hoofd of misschien merk je wel dat je soepeler bent dan je had gedacht. Zo leer je steeds weer een stukje van jezelf kennen en kun je er op vertrouwen dat alles goed komt. Als je dat vertrouwen kunt voelen wordt het leven eenvoudiger. Besef dat alles zijn tijd nodig heeft. De reis er naar toe is belangrijker dan het doel op zich…….Dat vertrouwen leer je op je mat.💕

Namasté,
Agnes🙏




donderdag 2 juli 2020

Wat je aandacht geeft groeit

Wat je aandacht geeft, groeit


Even een vraagje: ben jij je altijd bewust van je gedachten? Weet jij waar je gedachten gedurende de dag over gaan? Zijn het positieve gedachten, wordt je er blij van of geven ze je een goed gevoel? zijn het gedachten die gaan over het NU? Betreffen ze het NU? Hmmm... 🤔

Wordt je eens bewust van je gedachten en merk op wat voor effect ze op je hebben. Hebben ze invloed op hoe je je voelt? Ga je daar dan ook naar handelen? Sta er maar eens heel bewust bij stil en misschien kom je er achter hoe veel tijd en aandacht je besteed aan het voeden van je gedachten. Hoe meer jij je gedachten voeding geeft hoe beter ze kunnen groeien zowel positieve als negatieve gedachten. De meesten van ons hebben wel eens negatieve gedachten maar over het algemeen vormen ze geen grote belemmering. Maar wat als jouw gedachten je wel in de weg gaan staan en je dagelijks functioneren in de weg staan? Negatieve gedachten ontstaan vaak uit angst, pijn, verdriet, woede, jaloezie, frustratie, schuldgevoel of bv spijt.


Als je dat weet kun je, in plaats van helemaal opgaan in de negativiteit waardoor de gedachten nog groter en negatiever worden, ze omzetten naar positieve gedachten. Misschien helpt je het volgende: Stel je maar voor dat je hoofd vol gedachten een bloementuin is met veel onkruid en hier en daar een paar prachtige bloemen. Als jij steeds maar dat onkruid water geeft heeft dit kans om te gaan groeien en de prachtige bloemen die er staan te overwoekeren. De kunst is om van je hoofd een mooie bloementuin te maken door de bloemen die er staan te voeden. Hierdoor ontstaat en er een prachtige bloementuin waar het onkruid geen kans krijgt om te groeien.

🌸🌱🌼🌴🌺 

Hierin kun je gaan oefenen. Hoe? Door eerst eens te kijken welke positieve gedachten er wél zijn. Bijvoorbeeld gedachten die gebaseerd zijn op liefde, vreugde, blijdschap, compassie of vreugde.

Vind je dat lastig? Begin dan eens met dankbaarheid. Kijk eens om je heen……..Er is zoveel om dankbaar voor te zijn. 🤗✨ 

En….lukt het nog niet? Let dan eens op je adem 🌬: Voor jou misschien vanzelfsprekend dat je ademt maar wees daar eens dankbaar voor. Gewoon door simpel de aandacht er naar toe te brengen en te genieten van het feit dat je ademt, genieten van het gevoel dat het ademen je geeft. Volg de weg die je adem aflegt bij iedere in en uitademing. Als je dat heel bewust doet geef je voeding aan jouw prachtige bloem ipv aan het onkruid.


Als je dat regelmatig doet zul je merken dat de negatieve gedachten minder belangrijk worden en een veel kleinere plaats innemen. Natuurlijk zullen ze nooit helemaal verdwijnen, net zoals onkruid wat altijd weer omhoog komt, maar zolang jij regelmatig je tuintje wiedt en onderhoud zal deze altijd rijkelijk begroeid zijn met mooie bloemen.

Dus, wat ga jij voeden? 🙂💦






zondag 28 oktober 2018

Voor jou, prachtige jij

Je bent mooi
Je bent geweldig
Je mag er zijn
met alles wat je voelt en denkt
Met je twijfels, je onzekerheden, je angst en verdriet
Je zorgen, je lach, je humor, gekke ideeën en plannen
Je bent zó welkom met je mooie dansende hart

Prachtige jij
Waar ben je naar op zoek?
Alles is er immers al ook al weet je het soms even niet
Zie je door de bomen het bos niet meer
Dat is niet erg

Je hoeft het allemaal niet te weten
Het hoeft niet allemaal perfect
Je hoeft niet te veranderen
Het is goed zo

Houd op met zoeken naar je zogenaamde "nieuwe zelf"
Tijdverspilling
Je BENT er al
Dat is goed
Dat is genoeg
Dat is geweldig!

Wees lief voor je zelf
Zacht
Alles wat er in je leeft
Omarm het
Liefdevol
Het is helemaal van jou
Het wil zó graag gezien worden

Voel het maar
Dat je leeft
Dat je ademt
Dat je er BENT
Nu
Hier

Echt

Ik zie
Ik hoor je
Ik voel je
Je bent zó mooi

- Agnes -

zaterdag 6 oktober 2018

Wat heb jij nodig?

"Within yourself is a stillness,
a sanctuary to witch you 
can retreat at any time
and be yourself"

(Herman Hess)


Nog een week en dan is het weer zo ver. Ik ga een tijdje undercover, de stilte in, alleen.......en ik kijk er zó naar uit. Ik houd van de stilte, altijd al gedaan en het lijkt wel alsof de behoefte eraan steeds groter wordt. Stilte is voor mij thuiskomen, het brengt rust en een gevoel van rijkdom. Niet de rijkdom in de vorm van bezit maar een innerlijke rijkdom; een allesomvattend gevoel van thuis zijn. De dagen in retraite voelen voor mij als een zachte heling waarin ik volop wordt gevoed, verstil, verdiep en geniet. Om je vragen meteen maar te beantwoorden: nee, er wordt niet gepraat......ook niet tijdens het eten en het klopt dat je dagen niks zegt en alleen maar met jezelf bent. 
H-E-E-R-L-I-J-K!

Ik sprak laatst een cliënte die me vertelde in onrustige en drukke periodes grote behoefte te hebben aan stilte. Juist op momenten wanneer haar hoofd weer eens op hol slaat en ze in beslag wordt genomen door van alles en nog wat vind ze het creëren van rust en stilte het aller lastigst. Oh man, wat herkenbaar. Voor velen, dat weet ik zeker.
Het overvolle razende hoofd raakt op den duur zo overprikkeld, dat je niet meer goed kunt slapen, waardoor je niet goed uitrust en je jezelf de volgende dag door de dag heen moet slepen, waardoor je niet meer toe komt aan het wegwerken van je to-do list, en daardoor nog meer gestrest raakt, waardoor je weer slecht gaat slapen, en daardoor....nou ja, je begrijpt het wel.
En in die mega drukte heb je juist zo'n behoefte aan stilte....aan rust maar het lijkt zo onbereikbaar.
Dit houd geen mens vol, jij ook niet! 

Maar hoe creëer ik dan stilte en rust in mijn (hectische) leven?
Door in de eerste plaats weer contact te maken met je lijf. 
Inchecken bij je lijf, steeds weer en dat is een hele kunst. Wanneer je het contact met je lichaam hebt hersteld kun je gaan voelen waar je gespannen bent, of je ergens pijntjes hebt bv in je schouders of rug of misschien voel je wel dat je ademhaling oppervlakkig is. Wanneer je je dat bewust bent kun je stappen gaan ondernemen en bijvoorbeeld meer rust nemen, een dagje vrij plannen, lekker naar de sauna gaan of juist een wandeling in de natuur maken. 
Creëer regelmatig rustmomenten zodat je weer kunt opladen. 

Wat mij helpt?
Even letten op mijn ademhaling. 
Even letterlijk stilstaan, bewust in en uitademen, de adem door mijn benen en voeten laten stromen. 
Inademend de adem door mijn benen en voeten omhoog laten stromen en uitademend door de benen en voeten weer terug. 
Het is een simpele oefening die je even weer met beide benen op de grond zet. Niet dat ik meteen helemaal zen ben maar het helpt wel om contact te maken met mijn lijf. 
Als ik echt rust en stilte nodig heb is er maar één plek en dat is het kweldergebied bij mij in de buurt. Daar is zo veel stilte dat ik alles als het ware van mij af kan laten glijden en het lijkt alsof alle dingen waar ik me even hiervoor zo druk maakte niet meer belangrijk zijn. 
En nog één tip: Vraag jezelf iedere morgen bij het opstaan af wat je nodig hebt om in balans te blijven.  




Succes en heb het goed
Liefs Agnes



zaterdag 15 september 2018

Zelfgehaakte levenskleedje

Er zit een mooi 
verwachtings-
patroon in jouw
zelfgehaakte
levenskleedje
-Mwah_



Twee jaar terug rond deze tijd...
Eigenlijk zou ik heel blij moeten zijn, heel gelukkig, heel energiek, heel zelfverzekerd en vol zelfvertrouwen maar het tegendeel was waar. 
De oorzaak? Ik voelde "het" al een tijd lang niet meer.
Het nieuwe seizoen stond voor de deur en net als ieder jaar had ik  last van koud water vrees. Een herkenbaar gevoel dat altijd de kop opsteekt wanneer ik moet dealen met veranderingen of nieuwe stappen. Ik voel dan een enorme weerstand en heb sterk de neiging om me af te zonderen. Het hoort bij HSPer zijn en ik weet dat het weer over gaat zodra ik na een paar weken weer in de "flow" zit, maar nu? 
Ik begon al te fantaseren over een vaste baan, vaste tijden, vaste collega's en een vast inkomen. Iets zonder gedoe en zonder angsten. Dat vooral.

Het was duidelijk dat ik hier iets mee moest maar wat?
Ik had rust en ruimte nodig om na te denken over hoe het nu verder moest. Mijn praktijk, mijn werk.....er miste iets.
In dit soort situaties zoek ik altijd de natuur en de stilte op. In een soort van meditatieve wandeling overdenk ik de situatie en leg de vragen neer bij mijn ziel. Ik ga als het ware bij mij zelf, bij mijn innerlijke bron te rade. En altijd, echt altijd gebeurd er iets moois en vaak op de meest onverwachte manieren.

Het was bewolkt en regenachtig weer en ik was omringt door honderden, misschien wel duizenden ganzen. 
Na enige tijd brak het wolkendek, verscheen de blauwe lucht en vlogen al die ganzen tegelijkertijd omhoog en in koor maakten ze het kenmerkende geluid. Het was oorverdovend, het was overweldigend. Ze vlogen omhoog, op weg naar het licht, naar de blauwe lucht.....
Daar, op die plek hoorde ik een stem die tegen mij zei: "ZIE JE WEL"?!  De contouren van de vogels tegenover de blauwe lucht en het zonlicht....het was prachtig.
Ik nam mijn beslissing. Het symbolische beeld wat ik hier even voor had gezien was doorslaggevend. Nieuwe mogelijkheden en nieuwe beloften. Ik liet mijn hart spreken.

Slapeloze nachten, halve en hele paniekaanvallen en hartkloppingen volgden binnen no time. Wat voelde ik een weerstand en wat had ik een angst. Hoe moest het nu verder? ja, ik volgde het pad van mijn hart maar hell, what a bumpy way. Het betekende alles loslaten en helemaal opnieuw beginnen. En daar had ik eigenlijk helemaal geen zin meer in. Tot het moment er een kaartje door de bus kwam met de tekst: Er zit een mooi verwachtingspatroon in je zelfgehaakte levenskleedje. Opeens kon ik weer voelen dat het allemaal klopte. Wat een timing, dat had ik nodig!

Het kan soms zo fijn zijn om van iemand anders te horen dat wat je doet waardevol is, of dat je het gevoel hebt niet de enige te zijn met deze gevoelens. Het kan even net dat steuntje zijn wat je nodig hebt. Niet dat je het niet weet, heus wel maar toch....het voelt als een warm bad, als een troost, als twee warme armen om je heen. Net op het moment dat je het in niemandsland even helemaal niet meer weet. Inmiddels sta ik nu, twee jaar later, met dezelfde koud water vrees op de drempel van een nieuw begin. Hartkloppingen, weerstand, angst, slapeloze nachten.....alles komt weer voorbij maar gaat ook weer voorbij. Dat weet ik, uit ervaring. Ook weet ik dat weerstand betekend dat je het juist moet doen, dat je het juist moet aan gaan. Inclusief de angst, de paniek of hartkloppingen. GO FOR IT!

Misschien heb jij ook wel een wens of een doel maar weerhoud  angst of weerstand je ervan om de stappen te nemen die nodig zijn om te bereiken wat je wilt. Laat je niet weerhouden door je weerstand. Als ik het kan kan jij het ook. Hoe meer weerstand je voelt hoe belangrijker de actie die je neemt is. Gaan met die banaan! Laat het me weten. Wat ga jij doen?



Heb het goed,
Liefs,
Agnes